Pozwól zapomnieć

Za długo me serce krwawi
Zbyt długo samotność ostrzem swym me serce rani 
Nie mam już sił walczyć ze światem
Świat stał się dla mnie katem
A wszystko co mnie otacza stało się narzędziem by życie swe stracić
We wszystkim widziałam mordercę, a tym najskuteczniejszym były twe ręce
Te sam, które nocami mnie pieściły, te sam które po raz pierwszy mnie uderzyły  

Pozwól zapomnieć, że cię kochałam 
Pozwól zapomnieć, że to przez ciebie jest ta rana 
Pozwól, oszczędź mi kolejnej blizny, nie na ciele lecz w duszy 
Ten siniak jest tam za duży…

Ja odejdę, Ty zostaniesz
Przed bramą niebios stanę i będę błagać o zrozumiane
By Bóg wybaczył mi samobójstwo, by wybaczył wylanych łez strumienie…